Huisje boompje beestje

Geplaatst op

Golden Retrievers zijn exact de hond waar je aan denkt als denkt aan huisje boompje beestje. Waarom is de Golden Retriever het toonbeeld geworden van het goed voor elkaar hebben.

Huisje boompje beestje

De origine van de term is minder romantisch als men zou denken. Het was in de eerste instantie een reflectie van de noodzaak om te leven in een middeleeuwse agrarische samenleving. Het huisje stond voor het onderdak. Het boompje was niet zozeer het persoonlijke maar het algemene. Deze gemeenschappelijke stukken bos waren tot diep in de industriële revolutie een essentieel onderdeel van leven. Hier kon men brandhout vergaren, kruiden en bessen plukken, en eventueel hun beesten laten grazen. Dat brengt ons naar de laatste stap, het beestje. Deze dieren waren een belangrijke bron van voedsel. Vooral melk, voor wie het zich kon veroorloven, was een belangrijk product in een middeleeuws dieet. Voedselwetenschappers hebben berekend dat met af en toe wat vitaminen een mens in principe tot het eind van zijn natuurlijk leven kan overleven op een dieet van aardappelen en melk. Belangrijk dus. Maar het varken was niet minder belangrijk en voor veel mensen essentieel Wat een varken betekent voor je voedselproductie is dat je calorieën kan bewaren en verfijnen. Allerlei producten waar weinig mee kon gebeuren zoals een klokhuis of eikeltjes konden zo toch calorieën worden. Maar behalve dat was er nog een belangrijker eigenschap, dat houdbare. Zolang een varken leeft namelijk blijven de calorieën goed. Zo kan je dus in tijden van surplus je calorieën in de “voedselbank” stoppen voor later. Ik denk dan ook dat het keramieke spaarvarkentje geen toeval is.

En de hond dan?

De huisdieren van tegenwoordig, de hond en de kat, speelde hun eigen utiliteitsrol in dit leven. Zo waren katten een nodig middel tegen muizen die opgeslagen granen maar al te graag verorberen. Een hond beschermt je vee tegen vossen en wolven door ze weg te jagen, en is ook alert als het gaat om menselijke roofdieren. Deze twee dieren zullen ongetwijfeld dichter bij ons gestaan hebben omdat ze hun natuurlijke leven mochten uitleven. Ik denk dat dit fundamenteel de relatie transformeerde waardoor zij mee mochten de moderniteit in. Ik denk dat de Golden Retriever de middenweg bewandelt tussen moderniteit en het vroegere. Hij belichaamd alle worden die men vroeger in een hond belangrijk vond. Hij is loyaal, hij kan dingen leren en is beschermend. Daarentegen belichaamt hij ook het nieuwe. Hij is lief, speels en ziet er mooi uit.